Voor dit schooljaar trokken er weer jongeren uit Nederland en Vlaanderen naar alle uithoeken van de wereld. Drie deelnemers vertellen over hun naderende vertrek en eerste indrukken!
Sine in de VS
Al zolang ik me kan herinneren, ben ik gefascineerd door de wereld buiten de plek waar ik ben opgegroeid. Altijd al heb ik willen ervaren hoe het is om te leven op een plek met unieke gebruiken en tradities, en een totaal andere manier van leven. Om een andere cultuur niet alleen vanop een scherm te bekijken, maar echt van dichtbij te beleven en me er echt in te integreren. Dat is een van de belangrijkste redenen waarom ik besloot om op uitwisseling te gaan naar de Verenigde Staten.
Mijn fascinatie voor de Verenigde Staten is alleen maar groter geworden na mijn citytrip naar New York in 2024. Al jaren droomde ik ervan om de Verenigde Staten te bezoeken. Iedereen weet dat veel films, series en verhalen waarmee we zijn opgegroeid zich daar afspelen. Toch is er een wereld van verschil tussen de Verenigde Staten op een scherm en er zelf rondlopen.
In New York liep ik door straten die ik herkende uit films, proefde ik gerechten die ik nog nooit eerder had gegeten en ontdekte ik winkels die ik tot dan toe alleen via sociale media kende. Zelfs het bijwonen van een avondzitting in een rechtbank, ook wel ‘Night Court’ genoemd, voelde alsof ik in een film was beland. Maar vooral ontdekte ik tijdens die reis iets over mezelf: ik wil blijven ontdekken. Nieuwe plaatsen, nieuwe mensen en vooral de verhalen die schuilen achter de plekken die ik bezoek.
Nu wil ik dat gevoel nog intenser ervaren. Ik kijk uit naar de kleine dingen die voor mij eigenlijk helemaal niet zo klein zijn: voor het eerst door een echte drive-through rijden, rondneuzen bij Target of Goodwill, verdwalen in een gigantisch Amerikaans winkelcentrum of luidkeels supporteren tijdens een American footballwedstrijd. Maar achter die ervaringen schuilt een grotere nieuwsgierigheid. Ik wil weten hoe het dagelijkse leven in Amerika er écht uitziet. Hoe het voelt om naar een Amerikaanse high school te gaan, nieuwe vrienden te maken, activiteiten te ontdekken en deel uit te maken van een andere gemeenschap.
Tegelijkertijd hoop ik dat deze ervaring ook mij verandert. Ik wil zelfstandiger, zelfverzekerder en ruimdenkender worden. Ik wil leren om mijn comfortzone los te laten en voluit te kiezen voor het onbekende.
Maar ik vertrek niet zonder iets mee te nemen. Ik wil ook een stukje van België achterlaten in mijn nieuwe omgeving: mijn cultuur, mijn liefde voor korfbal en muziek, en vooral de kleine dingen die mij maken tot wie ik ben.
Voor mij is deze uitwisseling dan ook meer dan een semester in de Verenigde Staten. Het is een kans om mezelf opnieuw te ontdekken wanneer alles om me heen nieuw is. Misschien is het wel de eerste echte stap naar mijn grootste droom: de wereld zien, niet als toerist die even langskomt, maar als iemand die er écht leeft.
Sine Van Es
Eline in Denemarken
Waarom vertrek jij op uitwisseling? Ik denk dat ik met zekerheid kan zeggen dat elke uitwisselingsdeelnemer deze vraag al heeft gekregen. Het is zeker niet vreemd om het je af te vragen, want waarom vertrek je nu eigenlijk op uitwisseling? Waarom besluit je om alles wat je kende voor een lange periode achter te laten? Waarom zou je die vertrouwde omgeving verlaten voor het onbekende? Waarom zou je zoveel betalen voor iets waarvan je het einde niet kent? Maar niemand stelt ooit de vraag: waarom niet?
Waarom zou ik niet op uitwisseling gaan? Waarom zou ik niet uit die cocon stappen om iets nieuws te leren kennen? Waarom zou ik het niet gewoon proberen en zien waar het eindigt? Dus in plaats van je af te vragen waarom wel, vraag je je eens af: waarom niet.
Het fascinerende eraan is dat het antwoord voor iedereen ook helemaal anders is. Misschien wil iemand zijn thuis ontvluchten en een nieuwe vinden, of misschien hoopt diegene juist een ‘thuis’ te vinden in iets wat compleet anders is. Voor mij is het een combinatie van beide.
Veel van mijn vrienden kennen mij als iemand die veel reist en bijna nooit thuis is, terwijl iedereen ook weet dat ik zeker van mijn thuis houd. Het idee dat ik in een ander land zou kunnen studeren, is iets waar ik vroeger enkel van kon dromen. Alhoewel er voor mij niet altijd een antwoord is op waarom ik het zou doen, is er wel altijd een antwoord op waarom niet.
Als ik thuiskom, hoop ik met een open blik naar de wereld te kijken. Dat wanneer iemand iets doet wat onverwacht is voor mij, ik me eerder ga afvragen hoe het komt dat die persoon dat doet, in plaats van het meteen als “vreemd” te bestempelen. Op die manier hoop ik meer begrip te tonen voor andere normen en waarden. Ik zou nu misschien kunnen zeggen dat mijn blik open is door al het reizen, maar ik heb nog nooit verschillende maanden in een andere cultuur doorgebracht. Dus hoe open kan mijn blik dan eigenlijk zijn? Waar eindigt die openheid en begint de bekrompenheid?
En dat is juist het mooie eraan: het is een reis die nooit lijkt te stoppen. Zelfs als ik weer thuis ben, ben ik nooit meer helemaal wie ik daarvoor was. En exact dat is wat ik hoop te bereiken.
Eline Truyen
Treesje in Thailand
Mijn naam is Treesje, ik ben 16 jaar oud en ik woon nu een maand in Thailand voor mijn uitwisseling. Ik blijf hier 10 maanden lang tijdens het schooljaar 2026-2027.
Sinds een paar jaar denk ik er al over na om in het buitenland te studeren. Mijn eerste idee was altijd een uitwisseling naar Amerika; dat leek me fantastisch. Na een tijdje zakte dat idee weg, tot het twee jaar geleden weer opborrelde. Toen verlangde ik ineens naar een heel andere plek: Thailand.
“Waarom Thailand?” vragen mensen me dan. Ik wilde graag naar een plek die ver van huis lag. Amerika kent iedereen immers al, dus waarom zou ik niet voor een heel ander land kiezen? De Thaise cultuur sprak me ontzettend aan omdat die voor mij nog compleet onbekend was: een avontuur vol nieuwe verrassingen en gewoontes. Natuurlijk speelde het heerlijke eten ook een rol in mijn interesse. Zelf wilde ik bovendien heel graag de taal leren. Engels spreek ik al, dus waarom zou ik de uitdaging niet aangaan?
Toen ik er eenmaal zeker van was dat ik naar Thailand wilde, zei iedereen dat de Thaise mensen superaardig en gastvrij zijn. Dat gaf me natuurlijk nog meer vertrouwen. Nu ik hier een maand ben, kan ik volmondig bevestigen dat ze gelijk hadden: het is echt zo!
Mijn belangrijkste doelen voor dit jaar zijn persoonlijke groei en zelfstandigheid. Ik vind dat heel waardevol omdat het je enorm ver brengt in het leven. En natuurlijk is het belangrijkste doel om de tijd van mijn leven te hebben en fantastische herinneringen aan mijn uitwisseling over te houden!
Treesje Bloemendal
