Het verhaal van… een wereldgezin uit Tongerlo
Hoe Frank en zijn gezin lokaal en wereldwijd impact maken
-
Wie ben je in het dagelijkse leven?
Ik ben een 47-jarige kleine Limburger (van 1,50 meter) en samen met mijn vrouw run ik al 18 jaar frituur ‘t Vol Bekske. Daarnaast werk ik ook als leerkracht hout in het bijzonder onderwijs, waar ik lesgeef aan leerlingen van het derde middelbaar.
Negen jaar geleden nam ik deel aan de grootste stand-upcomedywedstrijd van Limburg en tot mijn grote verbazing won ik die wedstrijd. Mijn voorganger, die dezelfde wedstrijd gewonnen had, was niemand minder dan Yannick Noben, die ondertussen bekend is van televisie. Sindsdien trek ik als stand-upcomedian wekelijks langs Vlaamse podia om het voorprogramma te verzorgen van bekende comedians.
-
Hoe is jouw AFS-verhaal begonnen?
Tien jaar geleden bezochten we een opendeurdag van een school in Bocholt. Daar werden we aangesproken door een vrijwilliger van AFS. Tot dan hadden we eigenlijk nog nooit van de organisatie gehoord. Een paar dagen later kwam iemand van AFS bij ons thuis uitleg geven over gastouderschap. Onze dochters waren toen 10 en 6 jaar oud en het leek ons een mooie kans om hen in contact te brengen met andere culturen.
Eind augustus kwam Jingyi uit China voor een jaar bij ons wonen. Ondertussen verblijft onze negende deelnemer bij ons thuis en eind augustus worden we voor de tiende keer gastgezin.
-
Hoe heeft het gastouderschap jouw blik op de wereld veranderd?
Iedere keer opnieuw aansluiting proberen vinden met een andere persoonlijkheid, en proberen een band voor het leven mee op te bouwen is niet simpel. Maar je krijgt veel meer begrip voor andere culturen en gewoontes. Ook leer je bepaalde zaken die je vroeger in België misschien niet goed vond, anders bekijken en meer appreciëren.
-
Kun je een mooi moment of een leuke herinnering als gastouder delen?
Onze eerste deelnemer uit China zat urenlang buiten naar de wolken te kijken, omdat ze door de smog in haar thuisstad nog nooit echt wolken had gezien.
Op haar eerste dag aten we sandwiches en we schrokken toen we merkten dat ze nog nooit een mes had gebruikt en nog nooit een sandwich had gegeten. Ze was daar erg onhandig in, simpelweg omdat het volledig nieuw voor haar was.
Elk jaar keren er ook deelnemers terug om bij ons op vakantie te komen. Dat zorgt telkens opnieuw voor heel bijzondere momenten.
-
Welke uitdagingen en welke kansen zie je voor AFS?
De uitdaging voor AFS zal sowieso zijn om gastgezinnen te blijven vinden. Want in die 10 jaar dat ik vrijwilliger ben, is het ieder jaar moeilijker en moeilijker om mensen te motiveren.
-
Welk advies heb je voor iemand die erover nadenkt om gastouder bij AFS te worden?
Gewoon doen! Niet twijfelen!
Als vrijwilliger hoor ik vaak dat gezinnen “geen tijd” zouden hebben om gastgezin te zijn. Maar ik combineer twee jobs, wij werken allebei heel veel en toch lukt het perfect.
Er leeft soms een verkeerd beeld dat je voortdurend met een deelnemer bezig moet zijn. Maar dat doe je met je eigen kinderen toch ook niet? Natuurlijk onderneem je samen dingen en maak je tijd voor elkaar, maar niemand verwacht dat je elke dag urenlang samen bent, de deelnemer zelf trouwens ook niet.